blökku
nafnorð, karlkyn
blökku-maður
hörundsdökkur maður, svartur maður, svertingi
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.blökkumaður blökkumaðurinn nf.blökkumenn blökkumennirnir
þf.blökkumann blökkumanninn þf.blökkumenn blökkumennina
þgf.blökkumanni blökkumanninum þgf.blökkumönnum blökkumönnunum
ef.blökkumanns blökkumannsins ef.blökkumanna blökkumannanna