blamm
sagnorð blamm-era með þolfalli óformlegt
skamma (e-n)
Beyging
blamm
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égblammera blammeraði égblammeri blammeraði
þúblammerar blammeraðir þúblammerir blammeraðir
húnblammerar blammeraði húnblammeri blammeraði
viðblammerum blammeruðum viðblammerum blammeruðum
þiðblammerið blammeruðuð þiðblammerið blammeruðuð
þaublammera blammeruðu þaublammeri blammeruðu
| nafnháttur | blamm |
|---|---|
| sagnbót | blamm |
| boðháttur eintölu | blamm |
| boðháttur fleirtölu | blamm |
| stýfður boðháttur | blamm |
| lýsingarháttur nútíðar | blamm |
kk.kvk.hk.
nf.blammeraður blammeruð blammerað
þf.blammeraðan blammeraða blammerað
þgf.blammeruðum blammeraðri blammeruðu
ef.blammeraðs blammeraðrar blammeraðs
nf.blammeraðir blammeraðar blammeruð
þf.blammeraða blammeraðar blammeruð
þgf.blammeruðum
ef.blammeraðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égblammerast blammeraðist égblammerist blammeraðist
þúblammerast blammeraðist þúblammerist blammeraðist
húnblammerast blammeraðist húnblammerist blammeraðist
viðblammerumst blammeruðumst viðblammerumst blammeruðumst
þiðblammerist blammeruðust þiðblammerist blammeruðust
þaublammerast blammeruðust þaublammerist blammeruðust
| nafnháttur | blamm |
|---|---|
| sagnbót | blamm |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúblammerastu blammeraðistu þúblammeristu blammeraðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúblammerarðu blammeraðirðu þúblammerirðu blammeraðirðu
þiðblammeriði blammeruðuði þiðblammeriði blammeruðuði