brak
nafnorð, hvorugkyn
Merkingar
- 1.
hljóð eins og heyrist í fjöl sem svignar, marr, brestir
- það heyrðist brak þegar stigið var á gólffjalirnar
brak og brestir
- skúrinn hrundi með braki og brestum
- 2.
leifar farartækis eða mannvirkis sem hefur sundrast eða brotnað í spón
- leitarmenn fundu brak úr skipinu
- brak úr flugvélinni dreifðist yfir stórt svæði
Samheiti
- brestur,
- gnestur
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu braks
eintala
án greinismeð greini
nf.brakbrakið
þf.brakbrakið
þgf.brakibrakinu
ef.braksbraksins