brigður
nafnorð, kvenkyn
fleirtöluorð
bera brigður á þetta
vera með efasemdir um það
- hún bar brigður á fagmennsku smiðanna
Beyging
eignarfall brigða
fleirtala
án greinismeð greini
nf.brigðurbrigðurnar
þf.brigðurbrigðurnar
þgf.brigðumbrigðunum
ef.brigðabrigðanna