bruna
sagnorð bruna-tryggja með þolfalli
tryggja (e-ð) gegn eldsvoða
- fasteignin er brunatryggð
Beyging
‑tryggði ‑tryggt beygist eins og tryggja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbrunatryggi brunatryggði égbrunatryggi brunatryggði
þúbrunatryggir brunatryggðir þúbrunatryggir brunatryggðir
húnbrunatryggir brunatryggði húnbrunatryggi brunatryggði
viðbrunatryggjum brunatryggðum viðbrunatryggjum brunatryggðum
þiðbrunatryggið brunatryggðuð þiðbrunatryggið brunatryggðuð
þaubrunatryggja brunatryggðu þaubrunatryggi brunatryggðu
| nafnháttur | bruna |
|---|---|
| sagnbót | bruna |
| boðháttur eintölu | bruna |
| boðháttur fleirtölu | bruna |
| stýfður boðháttur | bruna |
| lýsingarháttur nútíðar | bruna |
kk.kvk.hk.
nf.brunatryggður brunatryggð brunatryggt
þf.brunatryggðan brunatryggða brunatryggt
þgf.brunatryggðum brunatryggðri brunatryggðu
ef.brunatryggðs brunatryggðrar brunatryggðs
nf.brunatryggðir brunatryggðar brunatryggð
þf.brunatryggða brunatryggðar brunatryggð
þgf.brunatryggðum
ef.brunatryggðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbrunatryggirðu brunatryggðirðu þúbrunatryggirðu brunatryggðirðu
þiðbrunatryggiði brunatryggðuði þiðbrunatryggiði brunatryggðuði