bryðja
sagnorð með þolfalli
sjá einnig bryðja nafnorð, kvenkyn
mylja (e-ð) með tönnunum
- hann tók sykurmolann og bruddi hann
Beyging
bruddi brutt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbryðbruddiégbryðjibryddi
þúbryðurbruddirþúbryðjirbryddir
húnbryðurbruddihúnbryðjibryddi
viðbryðjumbruddumviðbryðjumbryddum
þiðbryðjiðbrudduðþiðbryðjiðbrydduð
þaubryðjabrudduþaubryðjibryddu
| nafnháttur | bryðja |
|---|---|
| sagnbót | brutt |
| boðháttur eintölu | bryddu |
| boðháttur fleirtölu | bryðjið |
| stýfður boðháttur | bryð |
| lýsingarháttur nútíðar | bryðjandi |
kk.kvk.hk.
nf.bruddurbruddbrutt
þf.bruddanbruddabrutt
þgf.bruddumbruddribruddu
ef.bruddsbruddrarbrudds
nf.bruddirbruddarbrudd
þf.bruddabruddarbrudd
þgf.bruddum
ef.bruddra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbryðurðubruddirðuþúbryðjirðubryddirðu
þiðbryðjiðibrudduðiþiðbryðjiðibrydduði