byrla
sagnorð með þágufalli og þolfalli
gefa (e-m) (eitur)
- hún byrlaði eiginmanni sínum eitur
Beyging
byrlaði byrlað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbyrlabyrlaðiégbyrlibyrlaði
þúbyrlarbyrlaðirþúbyrlirbyrlaðir
húnbyrlarbyrlaðihúnbyrlibyrlaði
viðbyrlumbyrluðumviðbyrlumbyrluðum
þiðbyrliðbyrluðuðþiðbyrliðbyrluðuð
þaubyrlabyrluðuþaubyrlibyrluðu
| nafnháttur | byrla |
|---|---|
| sagnbót | byrlað |
| boðháttur eintölu | byrlaðu |
| boðháttur fleirtölu | byrlið |
| stýfður boðháttur | byrla |
| lýsingarháttur nútíðar | byrlandi |
kk.kvk.hk.
nf.byrlaðurbyrluðbyrlað
þf.byrlaðanbyrlaðabyrlað
þgf.byrluðumbyrlaðribyrluðu
ef.byrlaðsbyrlaðrarbyrlaðs
nf.byrlaðirbyrlaðarbyrluð
þf.byrlaðabyrlaðarbyrluð
þgf.byrluðum
ef.byrlaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbyrlastbyrlaðistégbyrlistbyrlaðist
þúbyrlastbyrlaðistþúbyrlistbyrlaðist
húnbyrlastbyrlaðisthúnbyrlistbyrlaðist
viðbyrlumstbyrluðumstviðbyrlumstbyrluðumst
þiðbyrlistbyrluðustþiðbyrlistbyrluðust
þaubyrlastbyrluðustþaubyrlistbyrluðust
| nafnháttur | byrlast |
|---|---|
| sagnbót | byrlast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbyrlastubyrlaðistuþúbyrlistubyrlaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbyrlarðubyrlaðirðuþúbyrlirðubyrlaðirðu
þiðbyrliðibyrluðuðiþiðbyrliðibyrluðuði