dæma
sagnorð með þolfalli
Merkingar
- 1.
kveða upp dóm
- dómarinn dæmdi hana í eins árs fangelsi
- hann var dæmdur til að greiða sekt
dæma hana til dauða
- 2.
úrskurða um (e-ð)
- hún dæmir fólk þó að hún þekki það ekkert
dæma um þetta
- geturðu dæmt um það hvor liturinn er betri?
- ég skal ekki dæma um það hvort sósan sé of sölt
af/eftir þessu að dæma
ef marka má þetta, miðað við þetta
- af myndinni að dæma er hann um þrítugt
- eftir svipnum að dæma eru þær ánægðar í skólanum
sjá dæmast
Beyging
dæmdi dæmt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdæmidæmdiégdæmidæmdi
þúdæmirdæmdirþúdæmirdæmdir
húndæmirdæmdihúndæmidæmdi
viðdæmumdæmdumviðdæmumdæmdum
þiðdæmiðdæmduðþiðdæmiðdæmduð
þaudæmadæmduþaudæmidæmdu
| nafnháttur | dæma |
|---|---|
| sagnbót | dæmt |
| boðháttur eintölu | dæmdu |
| boðháttur fleirtölu | dæmið |
| stýfður boðháttur | dæm |
| lýsingarháttur nútíðar | dæmandi |
kk.kvk.hk.
nf.dæmdurdæmddæmt
þf.dæmdandæmdadæmt
þgf.dæmdumdæmdridæmdu
ef.dæmdsdæmdrardæmds
nf.dæmdirdæmdardæmd
þf.dæmdadæmdardæmd
þgf.dæmdum
ef.dæmdra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdæmistdæmdistégdæmistdæmdist
þúdæmistdæmdistþúdæmistdæmdist
húndæmistdæmdisthúndæmistdæmdist
viðdæmumstdæmdumstviðdæmumstdæmdumst
þiðdæmistdæmdustþiðdæmistdæmdust
þaudæmastdæmdustþaudæmistdæmdust
| nafnháttur | dæmast |
|---|---|
| sagnbót | dæmst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdæmistudæmdistuþúdæmistudæmdistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdæmirðudæmdirðuþúdæmirðudæmdirðu
þiðdæmiðidæmduðiþiðdæmiðidæmduði