dýr
nafnorð, karlkyn
dýr-bítur
refur eða hundur sem bítur búfénað
Samheiti
- bitvargur,
- bítur,
- rífur
Beyging
eignarfall eintölu dýr
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.dýrbítur dýrbíturinn nf.dýrbítar / dýrbítir dýrbítarnir / dýrbítirnir
þf.dýrbít dýrbítinn þf.dýrbíta / dýrbíti dýrbítana / dýrbítina
þgf.dýrbít dýrbítnum þgf.dýrbítum dýrbítunum
ef.dýrbíts dýrbítsins ef.dýrbíta dýrbítanna