dauða dæmdur
lýsingarorð dauða-dæmdur
Merkingar
- 1.
(um fólk) dæmdur til lífláts
- dauðadæmdur fangi náðaður
- 2.
dæmdur til að misheppnast, fyrirfram misheppnaður
- hjónaband þeirra var dauðadæmt frá upphafi
Tengd orð
Beyging
‑dæmd ‑dæmt beygist eins og dæmdur
kk.kvk.hk.
nf.dauðadæmdur dauðadæmd dauðadæmt
þf.dauðadæmdan dauðadæmda dauðadæmt
þgf.dauðadæmdum dauðadæmdri dauðadæmdu
ef.dauðadæmds dauðadæmdrar dauðadæmds
nf.dauðadæmdir dauðadæmdar dauðadæmd
þf.dauðadæmda dauðadæmdar dauðadæmd
þgf.dauðadæmdum
ef.dauðadæmdra
nf.dauðadæmdi dauðadæmda dauðadæmda
aukafölldauðadæmda dauðadæmdu dauðadæmda
öll fölldauðadæmdu