daufur

Merkingar

1. 1.

   sem vantar skerpu, snerpu og líf

   • leikurinn var daufur fyrir hlé
   • atvinnulífið í bænum er nú með daufasta móti
2. 2.

   dimmur, litlaus

   • eina ljósið í stofunni var dauf birta af lampanum
   • mynd í daufum litum
3. 3.

   (um fólk) sem sýnir lítið líf eða áhuga, sem skortir persónuleika

   • ég var daufur þátttakandi í umræðunum
   • vinkona hans er kurteis en ósköp dauf
4. 4.

   gamalt heyrnarlaus

   • hann gefur daufum heyrn

Orðasambönd

• vera daufur í dálkinn

  vera dapur á svip, dapurlegur

• það er dauft hljóð í mönnum

  menn tala dapurlega, eru svartsýnir