dedúa

sagnorð

dunda (við e-ð), fást við dálítið verk

hárgreiðslukonan dedúaði við mig í tvo tíma

Beyging

dedúaði dedúað

framsöguhátturviðtengingarháttur

nútíðþátíðnútíðþátíð

égdedúadedúaðiégdedúidedúaði

þúdedúardedúaðirþúdedúirdedúaðir

húndedúardedúaðihúndedúidedúaði

viðdedúumdedúuðumviðdedúumdedúuðum

þiðdedúiðdedúuðuðþiðdedúiðdedúuðuð

þaudedúadedúuðuþaudedúidedúuðu

nafnháttur	dedúa
sagnbót	dedúað
boðháttur eintölu	dedúaðu
boðháttur fleirtölu	dedúið
stýfður boðháttur	dedúa
lýsingarháttur nútíðar	dedúandi

framsöguhátturviðtengingarháttur

nútíðþátíðnútíðþátíð

égdedúastdedúaðistégdedúistdedúaðist

þúdedúastdedúaðistþúdedúistdedúaðist

húndedúastdedúaðisthúndedúistdedúaðist

viðdedúumstdedúuðumstviðdedúumstdedúuðumst

þiðdedúistdedúuðustþiðdedúistdedúuðust

þaudedúastdedúuðustþaudedúistdedúuðust

nafnháttur	dedúast
sagnbót	dedúast