djamma
sagnorð óformlegt
(vera úti að) skemmta sér, vera á skemmtistað
- þær ætla út að djamma í kvöld
Beyging
djammaði djammað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdjammadjammaðiégdjammidjammaði
þúdjammardjammaðirþúdjammirdjammaðir
húndjammardjammaðihúndjammidjammaði
viðdjömmumdjömmuðumviðdjömmumdjömmuðum
þiðdjammiðdjömmuðuðþiðdjammiðdjömmuðuð
þaudjammadjömmuðuþaudjammidjömmuðu
| nafnháttur | djamma |
|---|---|
| sagnbót | djammað |
| boðháttur eintölu | djammaðu |
| boðháttur fleirtölu | djammið |
| stýfður boðháttur | djamma |
| lýsingarháttur nútíðar | djammandi |
kk.kvk.hk.
nf.djammaðurdjömmuðdjammað
þf.djammaðandjammaðadjammað
þgf.djömmuðumdjammaðridjömmuðu
ef.djammaðsdjammaðrardjammaðs
nf.djammaðirdjammaðardjömmuð
þf.djammaðadjammaðardjömmuð
þgf.djömmuðum
ef.djammaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdjammarðudjammaðirðuþúdjammirðudjammaðirðu
þiðdjammiðidjömmuðuðiþiðdjammiðidjömmuðuði