dofna
sagnorð
Merkingar
- 1.
verða veikari, daufari
birtan dofnar
- litirnir í gardínunum hafa dofnað
- heyrnin dofnar oft með aldrinum
það dofnar yfir staðnum
- það dofnaði yfir borginni þegar listahátíð lauk
- það dofnaði yfir honum þegar hann las bréfið
- 2.
verða tilfinningalaus, líflaus
- læknirinn gaf sjúklingnum sprautu svo að hann dofnaði
- hann beið úti í frostinu þar til fingur hans dofnuðu
Tengd orð
Beyging
dofnaði dofnað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdofnadofnaðiégdofnidofnaði
þúdofnardofnaðirþúdofnirdofnaðir
húndofnardofnaðihúndofnidofnaði
viðdofnumdofnuðumviðdofnumdofnuðum
þiðdofniðdofnuðuðþiðdofniðdofnuðuð
þaudofnadofnuðuþaudofnidofnuðu
| nafnháttur | dofna |
|---|---|
| sagnbót | dofnað |
| boðháttur eintölu | dofnaðu |
| boðháttur fleirtölu | dofnið |
| stýfður boðháttur | dofna |
| lýsingarháttur nútíðar | dofnandi |
kk.kvk.hk.
nf.dofnaðurdofnuðdofnað
þf.dofnaðandofnaðadofnað
þgf.dofnuðumdofnaðridofnuðu
ef.dofnaðsdofnaðrardofnaðs
nf.dofnaðirdofnaðardofnuð
þf.dofnaðadofnaðardofnuð
þgf.dofnuðum
ef.dofnaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdofnarðudofnaðirðuþúdofnirðudofnaðirðu
þiðdofniðidofnuðuðiþiðdofniðidofnuðuði