drúpa
sagnorð með þágufalli
drúpa höfði
lúta höfði, vera niðurlútur
- hún drúpti höfði í iðrun
Beyging
drúpti drúpt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdrúpidrúptiégdrúpidrúpti
þúdrúpirdrúptirþúdrúpirdrúptir
húndrúpirdrúptihúndrúpidrúpti
viðdrúpumdrúptumviðdrúpumdrúptum
þiðdrúpiðdrúptuðþiðdrúpiðdrúptuð
þaudrúpadrúptuþaudrúpidrúptu
| nafnháttur | drúpa |
|---|---|
| sagnbót | drúpt |
| boðháttur eintölu | drúptu |
| boðháttur fleirtölu | drúpið |
| stýfður boðháttur | drúp |
| lýsingarháttur nútíðar | drúpandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdrúpirðudrúptirðuþúdrúpirðudrúptirðu
þiðdrúpiðidrúptuðiþiðdrúpiðidrúptuði