dular fullur
lýsingarorð dular-fullur
Merkingar
- 1.
sem erfitt er að útskýra, sem dulúð hvílir yfir
- dularfull fyrirbæri hafa átt sér stað
- 2.
sem býr yfir leyndarmáli, íbygginn
- hún var dularfull á svipinn meðan hún talaði í símann
Samheiti
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
‑full ‑fullt miðstig ‑fyllri efsta stig ‑fyllstur beygist eins og fullur
kk.kvk.hk.
nf.dularfullur dularfull dularfullt
þf.dularfullan dularfulla dularfullt
þgf.dularfullum dularfullri dularfullu
ef.dularfulls dularfullrar dularfulls
nf.dularfullir dularfullar dularfull
þf.dularfulla dularfullar dularfull
þgf.dularfullum
ef.dularfullra
nf.dularfulli dularfulla dularfulla
aukafölldularfulla dularfullu dularfulla
öll fölldularfullu
öll fölldularfyllri dularfyllri dularfyllra
öll fölldularfyllri
kk.kvk.hk.
nf.dularfyllstur dularfyllst dularfyllst
þf.dularfyllstan dularfyllsta dularfyllst
þgf.dularfyllstum dularfyllstri dularfyllstu
ef.dularfyllsts dularfyllstrar dularfyllsts
nf.dularfyllstir dularfyllstar dularfyllst
þf.dularfyllsta dularfyllstar dularfyllst
þgf.dularfyllstum
ef.dularfyllstra
nf.dularfyllsti dularfyllsta dularfyllsta
aukafölldularfyllsta dularfyllstu dularfyllsta
öll fölldularfyllstu