dunda
sagnorð
gera e-ð lítið, dútla
- hún hefur dundað í garðinum í allan dag
- hann dundar við ritstörf í frístundum
dunda sér
- barnið dundaði sér á gólfinu
Tengd orð
Beyging
dundaði dundað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdundadundaðiégdundidundaði
þúdundardundaðirþúdundirdundaðir
húndundardundaðihúndundidundaði
viðdundumdunduðumviðdundumdunduðum
þiðdundiðdunduðuðþiðdundiðdunduðuð
þaudundadunduðuþaudundidunduðu
| nafnháttur | dunda |
|---|---|
| sagnbót | dundað |
| boðháttur eintölu | dundaðu |
| boðháttur fleirtölu | dundið |
| stýfður boðháttur | dunda |
| lýsingarháttur nútíðar | dundandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdundastdundaðistégdundistdundaðist
þúdundastdundaðistþúdundistdundaðist
húndundastdundaðisthúndundistdundaðist
viðdundumstdunduðumstviðdundumstdunduðumst
þiðdundistdunduðustþiðdundistdunduðust
þaudundastdunduðustþaudundistdunduðust
| nafnháttur | dundast |
|---|---|
| sagnbót | dundast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdundastudundaðistuþúdundistudundaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdundarðudundaðirðuþúdundirðudundaðirðu
þiðdundiðidunduðuðiþiðdundiðidunduðuði