dylja
sagnorð með þolfalli
hylja (e-ð), fela (e-ð)
- hún duldi andlit sitt með trefli
- hann dylur oftast tilfinningar sínar
- hún gat ekki dulið fögnuð sinn
- hann reyndi að dylja bréfið fyrir henni
með þolfalli og eignarfalli dylja hana þess
- læknirinn duldi sjúklinginn þess að hann væri dauðvona
Tengd orð
Beyging
duldi dulið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdylduldiégdyljidyldi
þúdylurduldirþúdyljirdyldir
húndylurduldihúndyljidyldi
viðdyljumduldumviðdyljumdyldum
þiðdyljiðdulduðþiðdyljiðdylduð
þaudyljadulduþaudyljidyldu
| nafnháttur | dylja |
|---|---|
| sagnbót | dulið |
| boðháttur eintölu | dyldu |
| boðháttur fleirtölu | dyljið |
| stýfður boðháttur | dyl |
| lýsingarháttur nútíðar | dyljandi |
kk.kvk.hk.
nf.dulinndulindulið
þf.dulinnduldadulið
þgf.duldumdulinniduldu
ef.dulinsdulinnardulins
nf.duldirduldardulin
þf.duldaduldardulin
þgf.duldum
ef.dulinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdylstduldistégdyljistdyldist
þúdylstduldistþúdyljistdyldist
húndylstduldisthúndyljistdyldist
viðdyljumstduldumstviðdyljumstdyldumst
þiðdyljistduldustþiðdyljistdyldust
þaudyljastduldustþaudyljistdyldust
mérdylstduldistmérdyljistdyldist
| nafnháttur | dyljast |
|---|---|
| sagnbót | dulist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdylstuduldistuþúdyljistudyldistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúdylurðuduldirðuþúdyljirðudyldirðu
þiðdyljiðidulduðiþiðdyljiðidylduði