efni viður
nafnorð, karlkyn
efni-viður
efni til að búa eitthvað til úr
- efniviður óperunnar er sóttur í norræna goðafræði
- krakkana vantar efnivið í kofa
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑viðar þágufall eintölu ‑við eða ‑viði nefnifall fleirtölu ‑viðir beygist eins og viður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.efniviður efniviðurinn nf.efniviðir efniviðirnir
þf.efnivið efniviðinn þf.efniviði efniviðina
þgf.efnivið / efniviði efniviðnum / efniviðinum þgf.efniviðum efniviðunum
ef.efniviðar efniviðarins ef.efniviða efniviðanna