ein fær
lýsingarorð ein-fær
vera einfær um að fara í skóna
geta gert það án aðstoðar
Tengd orð
Beyging
‑fær ‑fært miðstig ‑færari efsta stig ‑færastur beygist eins og fær
kk.kvk.hk.
nf.einfær einfær einfært
þf.einfæran einfæra einfært
þgf.einfærum einfærri einfæru
ef.einfærs einfærrar einfærs
nf.einfærir einfærar einfær
þf.einfæra einfærar einfær
þgf.einfærum
ef.einfærra
nf.einfæri einfæra einfæra
aukafölleinfæra einfæru einfæra
öll fölleinfæru
öll fölleinfærari einfærari einfærara
öll fölleinfærari
kk.kvk.hk.
nf.einfærastur einfærust einfærast
þf.einfærastan einfærasta einfærast
þgf.einfærustum einfærastri einfærustu
ef.einfærasts einfærastrar einfærasts
nf.einfærastir einfærastar einfærust
þf.einfærasta einfærastar einfærust
þgf.einfærustum
ef.einfærastra
nf.einfærasti einfærasta einfærasta
aukafölleinfærasta einfærustu einfærasta
öll fölleinfærustu