einkaréttur

Merkingar

1. 1.

   lögfræði heiti á öðru meginsviði lögfræðinnar, gagnstætt við opinberan rétt, einkamálaréttur

2. 2.

   réttur e-s til að ráða framar öðrum yfir ákveðnum gæðum og njóta arðs af þeim

   • hann á einkarétt á uppfinningunni