ein
sagnorð ein-setja með þágufalli
einsetja sér að læra lögfræði
vera ákveðinn í, ákveða að læra lögfræði
- ég einsetti mér að sjá allar sýningarnar í leikhúsinu
Beyging
‑setti ‑sett beygist eins og setja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égeinset einsetti égeinsetji einsetti
þúeinsetur einsettir þúeinsetjir einsettir
húneinsetur einsetti húneinsetji einsetti
viðeinsetjum einsettum viðeinsetjum einsettum
þiðeinsetjið einsettuð þiðeinsetjið einsettuð
þaueinsetja einsettu þaueinsetji einsettu
| nafnháttur | ein |
|---|---|
| sagnbót | ein |
| boðháttur eintölu | ein |
| boðháttur fleirtölu | ein |
| stýfður boðháttur | ein |
| lýsingarháttur nútíðar | ein |
kk.kvk.hk.
nf.einsettur einsett einsett
þf.einsettan einsetta einsett
þgf.einsettum einsettri einsettu
ef.einsetts einsettrar einsetts
nf.einsettir einsettar einsett
þf.einsetta einsettar einsett
þgf.einsettum
ef.einsettra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúeinseturðu einsettirðu þúeinsetjirðu einsettirðu
þiðeinsetjiði einsettuði þiðeinsetjiði einsettuði