ein vera
nafnorð, kvenkyn
ein-vera
það að vera einn, fásinni
- munkarnir leituðu næðis og algerrar einveru
- hann fæst við skriftir í einverunni
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑veru beygist eins og vera
eintala
án greinismeð greini
nf.einvera einveran
þf.einveru einveruna
þgf.einveru einverunni
ef.einveru einverunnar