erfða konungur
nafnorð, karlkyn
erfða-konungur
sá sem erfir konungstign sína
Beyging
eignarfall eintölu erfða
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.erfðakonungur erfðakonungurinn nf.erfðakonungar erfðakonungarnir
þf.erfðakonung erfðakonunginn þf.erfðakonunga erfðakonungana
þgf.erfðakonungi erfðakonungnum þgf.erfðakonungum erfðakonungunum
ef.erfðakonungs erfðakonungsins ef.erfðakonunga erfðakonunganna