Yrða

eyða

sagnorð með þágufalli

sjá einnig eyða nafnorð, kvenkyn

Merkingar

  1. 1.

    láta (e-ð) hverfa, fjarlægja, eyðileggja (e-ð)

    • spritt eyðir bakteríum
    • gosaskan hefur eytt miklum gróðri
    • ég eyddi öllum grunsemdum hennar
    • það þarf að eyða þessari óvissu
    • hann eyðir öllum tölvupósti sem hann fær
    • (láta) eyða fóstri

    • eyða borgina

      (með þolfalli í eldra máli)

      leggja borgina í rúst

      • eldgosið eyddi tvær borgir í Rómaveldi
  2. 2.

    nota (peninga), taka af (peningum eða öðru)

    • hann eyddi næstum engum peningum í ferðinni
    • hún eyðir miklu í föt
    • bílinn eyðir miklu bensíni
  3. 3.

    láta tímann líða, verja tímanum

    • hún eyddi síðdeginu á kaffihúsi
    • hann hefur þurft að eyða ævinni í hjólastól
    • við eyddum tímanum við lestur skáldsagna
  4. 4.
    • eyða talinu

      stöðva talið, umræðuna

sjá eyðast

Tengd orð

Beyging

eyddi eytt