fá
lýsingarorð fá-kænn
fávís, einfaldur
Samheiti
- fávís,
- fávitur
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
‑kæn ‑kænt miðstig ‑kænni efsta stig ‑kænastur beygist eins og kænn
kk.kvk.hk.
nf.fákænn fákæn fákænt
þf.fákænan fákæna fákænt
þgf.fákænum fákænni fákænu
ef.fákæns fákænnar fákæns
nf.fákænir fákænar fákæn
þf.fákæna fákænar fákæn
þgf.fákænum
ef.fákænna
nf.fákæni fákæna fákæna
aukaföllfákæna fákænu fákæna
öll föllfákænu
öll föllfákænni fákænni fákænna
öll föllfákænni
kk.kvk.hk.
nf.fákænastur fákænust fákænast
þf.fákænastan fákænasta fákænast
þgf.fákænustum fákænastri fákænustu
ef.fákænasts fákænastrar fákænasts
nf.fákænastir fákænastar fákænust
þf.fákænasta fákænastar fákænust
þgf.fákænustum
ef.fákænastra
nf.fákænasti fákænasta fákænasta
aukaföllfákænasta fákænustu fákænasta
öll föllfákænustu