fáta
sagnorð
fikta órólega, vandræðalega, ómarkvisst (í e-u)
- hún byrjaði að fáta eftir bíllyklinum
- hann fátaði við myntina í vasa sínum
Beyging
fátaði fátað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfátafátaðiégfátifátaði
þúfátarfátaðirþúfátirfátaðir
húnfátarfátaðihúnfátifátaði
viðfátumfátuðumviðfátumfátuðum
þiðfátiðfátuðuðþiðfátiðfátuðuð
þaufátafátuðuþaufátifátuðu
| nafnháttur | fáta |
|---|---|
| sagnbót | fátað |
| boðháttur eintölu | fátaðu |
| boðháttur fleirtölu | fátið |
| stýfður boðháttur | fáta |
| lýsingarháttur nútíðar | fátandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfátastfátaðistégfátistfátaðist
þúfátastfátaðistþúfátistfátaðist
húnfátastfátaðisthúnfátistfátaðist
viðfátumstfátuðumstviðfátumstfátuðumst
þiðfátistfátuðustþiðfátistfátuðust
þaufátastfátuðustþaufátistfátuðust
| nafnháttur | fátast |
|---|---|
| sagnbót | fátast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfátastufátaðistuþúfátistufátaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfátarðufátaðirðuþúfátirðufátaðirðu
þiðfátiðifátuðuðiþiðfátiðifátuðuði