fækka
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þágufalli gera (e-ð) færra, í minna mæli
- hann reyndi að fækka villunum í textanum
fækka fötum
- 2.
frumlag í þágufalli verða færri
bílslysum hefur fækkað
- þeim fækkar sem læra hárgreiðslu
nemendum hefur fækkað um tvo
það fækkar á heimilinu
Tengd orð
Beyging
fækkaði fækkað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfækkafækkaðiégfækkifækkaði
þúfækkarfækkaðirþúfækkirfækkaðir
húnfækkarfækkaðihúnfækkifækkaði
viðfækkumfækkuðumviðfækkumfækkuðum
þiðfækkiðfækkuðuðþiðfækkiðfækkuðuð
þaufækkafækkuðuþaufækkifækkuðu
það, mérfækkarfækkaðiþað, mérfækkifækkaði
| nafnháttur | fækka |
|---|---|
| sagnbót | fækkað |
| boðháttur eintölu | fækkaðu |
| boðháttur fleirtölu | fækkið |
| stýfður boðháttur | fækka |
| lýsingarháttur nútíðar | fækkandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfækkarðufækkaðirðuþúfækkirðufækkaðirðu
þiðfækkiðifækkuðuðiþiðfækkiðifækkuðuði