fögn
nafnorð, karlkyn
fögn-uður
það að fagna, mikil gleði
- í veislunni ríkti mikill fögnuður
- börnin æptu af fögnuði þegar prinsessunni var bjargað
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu fögn
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.fögnuður fögnuðurinn nf.fögnuðir fögnuðirnir
þf.fögnuðfögnuðinn þf.fögnuði fögnuðina
þgf.fögnuði fögnuðinum / fögnuðnum þgf.fögnuðum fögnuðunum
ef.fögnuðar / fagnaðarfögnuðarins / fagnaðarinsef.fögnuða / fagnaðafögnuðanna / fagnaðanna