á kall
nafnorð, hvorugkyn
á-kall
Merkingar
n.
- 1.
a calling upon, invocation; á. á nafn Guðs, 656 B. 10, Sks. 310, Bs. i. 180.
- β.
clamour, shouting; af orðum þeirra ok ákalli, Fms. xi. 117, Orkn. 344 old Ed., new Ed. 402 reads kall: esp. a war cry, Fms. ix. 510.
- β.
- 2.
a claim, demand; veita á. til e-s, Eg. 470, Hkr. ii. 195, Fms. ix. 433, xi. 324, Orkn. 20 old Ed.; cp. new Ed. 54, Korm. 110.
COMPD: ákallslauss.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- Ed.
- edition, editions, edited.
- esp.
- especially.
- cp.
- compare.
- COMPD
- samsett orð (e. compound)
Tilvitnuð rit
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Korm.
- Kormáks saga. (D. II.)