Yrða

ákall

nafnorð, hvorugkyn

á-kall

Merkingar

n.

  1. 1.

    a calling upon, invocation; á. á nafn Guðs, 656 B. 10, Sks. 310, Bs. i. 180.

    1. β.

      clamour, shouting; af orðum þeirra ok ákalli, Fms. xi. 117, Orkn. 344 old Ed., new Ed. 402 reads kall: esp. a war cry, Fms. ix. 510.

  2. 2.

    a claim, demand; veita á. til e-s, Eg. 470, Hkr. ii. 195, Fms. ix. 433, xi. 324, Orkn. 20 old Ed.; cp. new Ed. 54, Korm. 110.

COMPD: ákallslauss.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

n.
hvorugkyn (e. neuter)
Ed.
edition, editions, edited.
esp.
especially.
cp.
compare.
COMPD
samsett orð (e. compound)

Tilvitnuð rit

Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Korm.
Kormáks saga. (D. II.)