áttandi
óflokkað
and áttundi, old form átti, ord. number eighth, Lat. octavus; við (hinn) átta mann, Landn. 304; hálfr átti tögr, Clem. 47; átti dagr Jóla, Fms. iii. 137, Rb. 8, K. Á. 152, 218. The form áttandi occurs early, esp. in Norse writers, N. G. L. i. 10, 348, 350, Sks. 692 B: in Icel. writers with changed vowel áttundi, which is now the current form, Mar. 656 A. i, Hkr. ii. 286, where the old vellum MS. Ó. H. 173 has átta.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Lat.
- Latin.
- esp.
- especially.
- Icel.
- Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- MS.
- manuscript, manuscripts.
Tilvitnuð rit
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Clem.
- Clements saga. (F. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- K. Á.
- Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)