æskja
sagnorð
i. e. œskja, t, from ósk; [Engl. wish; Germ. wünschen; Dan. önske]:—to wish; meiri laun en vér kunnim sjálvir at œskja oss, Ó. H. 209: þess œski ek þér, Clem. 147; þessa œskða ek, 655 xxviii; œskja sér e-s, 677. 23; æsktu sér slíks yfirboða, Bs. i. 136: æskjandi hlutr (gerund.), Eluc. 49; þann sigr sem ek æskta, Al. 170; æskja e-m e-s, to wish for one, Stj. 235; monda ek eigi kunna at œskja (øyskja Cod.) annan veg minn mann, Ó. H. 59; œskja sér eigi framarr, Fbr. 57.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- i. e.
- id est.
- Engl.
- English.
- Germ.
- German.
- Dan.
- Danish.
- Cod.
- Codex.
Tilvitnuð rit
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Clem.
- Clements saga. (F. III.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Eluc.
- Elucidarium. (F. II.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)