ím

nafnorð, hvorugkyn

n. [no doubt akin to eim in eimyrja, Engl. embers], dust, ashes, embers; hann hreinsar þat skjótt af, þóat nokkut ím hafi á oss dregit af samneyti annarlegs siðferðis, Fms. ii. 261; hann brennir af oss synda ím, Greg. 19, 46; nú tók ím af honum, at hann var sannr propheta, Fms. x. 392.

Skammstafanir og tilvitnanir