öldungr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m. [Dan. olding; old Dan. aldung; cp. A. S. ealdorman]:—an elder, alderman, cp. Lat. senator, Gr. γέρων; Narses öldungr, Ver. 52; öldungar í Rómaborg, 623. 13; at hjáveröndum öldungum, id.; ödungar Rómverja, Ver. 41; meistarar ok öldungar lýðsins, Stj. 323; Moses mælti við öldunga fólksins, 305; spurði hvat héti höfðingjar borgarinnar, sveinninn skrifaði sjau öldunga nöfn ins átta tigar, 396; ‘senatus’ þat má kallask öldunga-sveit á Norrænu, Al. 8, Róm. 258; skript-lærðum og öldungum, Matth. xxvii. 41; þeir æðstu prestar og öldungar, 20; þeim æðstu prestum og öldungum, öldungar lýðsins, 1, 3; þeir æðstu prestar, öldungar og allt ráðið, xxvi. 59, and passim, cp. Pass. 15. 1, 50. 1; cp. sem þá var konungum títt at hafa gamla spekinga til þtss at vita forn dæmi ok siðu forellra sinna, Fagrsk. 150.
- II.
an old bull (cp. sumrungr, vetrungr, tíðungr), Edda (Gl.); tvá aura fyrir kú ok svá fyrir uxa þriðjung, en hálfan þriðja eyri fyrir öldung, N. G. L. ii. 44: gölt einn svá mikinn sem inn stærsti öldungr, Fas. i. 463; öldungs húð, the hide of an old bull, Grág. i. 505, Sd. 179.
- 2.
metaph. a hero, champion (cp. Iliad ii. 480 sqq.); mikinn öldung höfum vér hér at velli lagt, ok hefir oss erfitt veitt, Nj. 117; hvat bar nú til, er öldungrinn vísaði þér nú frá sér? Grett. 125.
- 2.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Dan.
- Danish.
- cp.
- compare.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Lat.
- Latin.
- Gr.
- Greek.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- sqq.
- following.
Tilvitnuð rit
- Ver.
- Veraldar saga. (E. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Róm.
- Rómverja saga. (E. II.)
- Pass.
- Passíu-sálmar.
- Fagrsk.
- Fagrskinna. (E. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Sd.
- Svarfdæla saga. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)