örr
nafnorð, hvorugkyn
Merkingar
- 1.
n., later or with a single r, and so in mod. usage; [Dan. ar, arret]:—a scar; ok sá þó á örrit alla æfi, Bs. i. 330; hann þreifaði of örr sára Dróttins, Greg. 14; greri ær (sic) hvít á hvarmum báðum, Hom. 116; mun örr þat sjá á fæti mér meðan ek lifi, Fb. i. 401, Karl. 61; meðal herða honum var örr gróit í kross, Fms. viii. 275 (eyrr, v. l.; aurr, Fb. ii. 636, l. c.); hann hafði örr í andliti, Ld. 274. örra-beinn, adj. ‘scar-leg,’ a nickname, Fs. 128, Landn.
- 2.
adj., acc. örvan, pl. örvir; inn örvi; compar. örvari, örvastr: [root aru-; A. S. earu, Grein; Sansk. ar; Dan. ör, in the phrase ‘ör i hoved’ giddy in the head]:—swift, ready; örr tilfara, allstaðar þar er þurfti hans tilkvámu, Bs. i. 128: neut., hann (the ice) rak svá ört, at …, the ice drifted so fast, that …, Bárð. 9 new Ed.
- 2.
neut. quite; eigi ört hálfr fjórði tugr manna, not quite forty-five men, Ann. 1362.
- II.
liberal, open-handed; miklu örvari af fé, passim; örr ok ölmusu-góðr, Bs. i. 81; örvastr konunga, Fms. xi. 203; allra manna örvastr, Eg. 517; mildr ok örr, 20; örr maðr ok stórmenni mikit, 38; örr ok gjöfull, 42; Einarr var örr maðr ok optast félítill, 691.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- mod.
- modern.
- Dan.
- Danish.
- v. l.
- varia lectio.
- l. c.
- loco citato.
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- compar.
- miðstig (e. comparative)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Sansk.
- Sanskrit.
- neut.
- hvorugkyn (e. neuter)
- Ed.
- edition, editions, edited.
Tilvitnuð rit
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Greg.
- Gregory. (F. II.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Bárð.
- Bárðar saga. (D. V.)
- Ann.
- Íslenzkir annálar. (D. IV.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)