út
nafnorð, karlkyn
út-róðr
m. an outrowing, rowing out to sea, of fishermen; ef menn fá veðráttu til útróðrar, K. Á. 176, Dipl. iv. 15, freq. in mod. usage; hann lét þaðan sækja útróðra, Eg. 135, Fs. 174; þeir höfðu veiðar af megin-landinu, eggver ok útróðra af sjónum, Þorf. Karl. 416. útróðrar-maðr, m. an outpost fisherman who lies at a distant fishing-place during the fishing season, Fs. 143, Gpl. 425.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- freq.
- frequent, frequently.
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- K. Á.
- Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
- Dipl.
- Diplomatarium. (J. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Þorf. Karl.
- Þorfinns saga Karlsefnis. (D. II.)