þinglýðr

nafnorð, karlkyn

þing-lýðr

m. [Germ. dingleute], = þingheimr, D. N. ii. 282.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.: karlkyn (e. masculine)
Germ.: German.

Tilvitnuð rit

D. N.: Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)