Yrða

þjá

sagnorð

Merkingar

þjáði, þjáð, [for the root see þýr, þjóna], to constrain, enthral, enslave; hann var þjáðr til vinnu, he was worked as a bondsman, Fms. i. 78; son (acc.) Loðinn vildi hann (nom.) þjá undir þrældóm, 289; sveinarnir vóru þjáðir ok undu þeir ílla, Eg. 235; þat fólk var lengi síðan þjáð í Vindlandi, Fms. vii. 195; hann vildi selja oss í þrældóm, ok hét oss afarkostum ok lima-láti ef vér vildim eigi þjásk, iii. 158; lét Rögnvaldr þjásk en Úlfr eigi, i. 289; mörg er þjóð of þjáð, Hkm. 21.

  1. II.

    to chastise; hann þjáði sinn líkama í mörgum hlutum, Fb. ii. 431; pínast ok þjást, to feel great pain, Stj. 131.

  2. III.

    part. þjáðr, ör-þjáðr, sár-þjáðr. stricken, worn, smarting, of sickness, grief, or the like.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

acc.
þolfall (e. accusative)
nom.
nefnifall (e. nominative)
part.
lýsingarháttur (e. participle)

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Hkm.
Hákonar-mál. (A. III.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)