þukla
sagnorð
að, [cp. þjökka; the -la may be an inflex. dimin.]:—to grope for, feel, touch, like a blind man; hann fór höndum um kverkr sveininum ok þuklaði sullinum (of a king’s touch), Ó. H. 196; hann þuklaði á saxi ok vildi þá leggja á Bjarna, Þorst. St. 55; þuklar (þucklar) bróðir járnteininum at eldinum sem hógligast, Mar. 1056; var svá til þuklat (it was handled so) at hvárir-tveggju undu vel við, Fs. 76.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- cp.
- compare.
- inflex.
- inflexive.
- dimin.
- diminutive.
Tilvitnuð rit
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)