Yrða

afeyringr

nafnorð, karlkyn

af-eyringr

m. an animal, sheep with cropped ears, Bs. 1. 723, Sturl. iii. 47; also afeyra, ð, to cut the ears off, and afeyrt, n. adj. a mark on sheep.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
n.
hvorugkyn (e. neuter)
adj.
lýsingarorð (e. adjective)

Tilvitnuð rit

Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)