Yrða

aldauðaarfr

nafnorð, karlkyn

aldauða-arfr

m. a law term, an inheritance to which there is no heir alive, Gþl. 282, N. G. L. i. 49; cp. Hkv. Hjörv. 11, where aldauðraarfr is a mis-reading; the meaning of the passage hyggsk a. ráða is, that he would destroy them to the last man.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
cp.
compare.

Tilvitnuð rit

Gþl.
Gulaþings-lög. (B. II.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Hkv. Hjörv.
Helga-kviða Hjörvarðssonar. (A. II.)