al
nafnorð, karlkyn
al-máttr
ar, m., dat. -mætti, almightiness, omnipotence (eccl.), of God, 671. 3; sinn alḿtt (acc.), Ísl. i. (Hom.) 386, Fms. i. 226, 655 vi. 2; vide almætti, n.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- eccl.
- ecclesiastical.
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
Tilvitnuð rit
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)