argr
lýsingarorð
Merkingar
adj. [Paul Diac. inertem et inutilem et vulgari verbo ‘arga,’ 6. 24; A. S. earg, ignavus; the Scottish arch or argh, v. Jamieson sub voce; and the mod. Engl. arch, archness; Germ. arg; Gr. αργός], emasculate, effeminate, an abusive term; hefir þú börn borit, ok hugða ek þat args aðal, Ls. 24; mik munu æsir argan kalla, ef ek bindast læt brúðarlíni, Þkv. 17: it is more abusive than thrall, cp. the proverb, þrællinn hefnir en argr aldri, a thrall takes revenge, but not the a., Grett. 92; and, argr er sá sem engu verst (a proverb), he is truly an ‘argr’ who does not defend himself; argr and ragr are synonymous, vide the Grág.: þau eru orð þrjrú er skóggang varða öll, ef maðr kallar mann ragan eðr stroðinn eðr sorðinn, ii. 147.
- 2.
metaph. a wretch, craven, coward; örg vættr, Fas. ii. 254, Fs. 147: cp. ergi and úargr.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- mod.
- modern.
- Engl.
- English.
- Germ.
- German.
- Gr.
- Greek.
- cp.
- compare.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
Tilvitnuð rit
- Ls.
- Loka-senna. (A. I.)
- Þkv.
- Þryms-kviða. (A. I.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)