Yrða

atburðr

nafnorð, karlkyn

at-burðr

Merkingar

ar, m. pl. ir, [bera at, accidere.]

  1. 1.

    a chance, hap, accident; verðr sá a., it so happened, Nj. 54, Vápn. 49; af (með) atburð, accidentally, perchance, Mart. 126, El. 5, 9, Mar. 656 ii. 16; með hverjum atburðum, how, by what chance? Róm. 287, Eluc. 12; slikt kalla ek a. en eigi jartein, such things I call an accident but not a miracle, Sturl. ii. 54; fyrir a. sakir hreysti hans, because of his valour, Skálda 189, Sks. 147.

  2. 2.

    esp. in pl., events, matters, circumstances; dráp Bárðar ok þá atburði er þar höfðu orðit, Bard’s death and the events that had happened, Eg. 222; Ólafr sagði honum alla atburði um sitt mál, O. told him minutely how his matters stood, Hkr. i. 193; þær sem skýra í hverjum atburðum menn fella á sik fullkomið bann, under what circumstances …, H. E. i. 462.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
pl.
fleirtala (e. plural)
esp.
especially.

Tilvitnuð rit

Nj.
Njála. (D. II.)
Vápn.
Vápnfirðinga saga. (D. II.)
Mart.
Martinus saga. (F. III.)
El.
Elis saga. (G. II.)
Mar.
Maríu saga. (F. III.)
Róm.
Rómverja saga. (E. II.)
Eluc.
Elucidarium. (F. II.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Skálda
Skálda. (H. I.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
H. E.
Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)