auðn
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f. [auðr, adj.]
- 1.
a wilderness, desert; auðn Sinai, Stj. 300.
- β.
land which has no owner or is waste, uninhabited; bygðust þá margar auðnir víða, many wide wastes were then peopled, Eg. 15; alla auðn landsins, Fms. i. 5, viii. 33, Greg. 33: the auðn was claimed as a royal domain; konungr á hér a. alla í landi, Fms. xi. 225; um þær auðnir er menn vilja byggja, þá skal sá ráða er a. á, the owner of the waste, N. G. L. i. 125: different from almenningr, compascuum or common.
- β.
- 2.
more specially a deserted farm or habitation; sá bær hét síðan á Hrappstöðum, þar er nú a., Ld. 24; liggja í a., to lie waste, 96, Grág. ii. 214, cp. 278.
- 3.
destruction; auðn borgarinnar (viz. Jerusalem), Greg. 40, Rb. 332, Ver. 43, Sd. 179 (where auðnu, f.); ríki mitt stendr mjök til auðnar, is in a state of desolation, Fms. xi. 320, Bret. 68: insolvency, utter poverty, Grág. i. 62.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- cp.
- compare.
- viz.
- namely.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Greg.
- Gregory. (F. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Ver.
- Veraldar saga. (E. II.)
- Sd.
- Svarfdæla saga. (D. II.)
- Bret.
- Breta sögur. (G. I.)