böl
nafnorð, hvorugkyn
n., dat. bölvi, gen. pl. bölva, [cp. Goth. balva-vesei and balveins = βάσανος, κόλασις; A. S. balew; Engl. bale; Hel. balu; O. H. G. balv; lost in mod. Germ. and Dan.]:—bale, misfortune; allit. phrases, böl and bót, ‘bale’ and ‘bote;’ bölva bætr, Stor. 22; þegar böl er hæst er bót næst, ‘when bale is hest, bote is nest,’ Morris, E. Engl. Spec, 100; svá skal böl bæta at bíða annat meira (a proverb), Grett. 123, Fbr. 193; böl er búskapr (a proverb).
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- cp.
- compare.
- Goth.
- Gothic.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Hel.
- Heliand.
- O. H. G.
- Old High German.
- mod.
- modern.
- Germ.
- German.
- Dan.
- Danish.
- allit.
- alliteration, alliterative.
Tilvitnuð rit
- Stor.
- Sona-torrek. (A. III.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)