Yrða

bakki

nafnorð, karlkyn

Merkingar

a, m. [Engl. and Germ. bank]

  1. 1.

    a bank of a river, water, chasm, etc.; árbakki, sjávarbakki, marbakki, flæðarbakki, Gísl. 54; síkisbakki, gjárbakki; út eptir áinni ef Hákon stæði á bakkanum, Fms. vi. 282, ix. 405, Nj. 158, 224: Tempsar b., banks of the Thames, Fms. v. (in a verse).

  2. 2.

    an eminence, ridge, bank; gengu þeir á land ok kómu undir bakka einn, Dropl. 5; hann settist undir b. í hrísrunni, Bjarn. 15; cp. skotbakki, butts on which the target is placed; setja spán í bakka, to put up a target, Fms. ii. 271.

    1. β.

      heavy clouds in the horizon.

  3. 3.

    [= bak], the back of a knife, sword, or the like, opp. to edge; blað skilr bakka ok egg, Jónas, Grett. 110 new Ed.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
Engl.
English.
Germ.
German.
etc.
et cetera.
cp.
compare.
opp.
opposed.
Ed.
edition, editions, edited.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

Gísl.
Gísla saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Dropl.
Droplaugar-sona saga. (D. II.)
Bjarn.
Bjarnar saga. (D. II.)
Jónas
Jónas Hallgrímsson.
Grett.
Grettis saga. (D. II.)