Yrða

barar

nafnorð, kvenkyn

mod. börur, f. pl. [A. S. bär; Hel. bara; Engl. bier and barrow; Lat. feretrum], a hand-bier; borinn í börum um fjallit, Fms. vii. 9, Bs. i. 352: sometimes to be carried on horseback (by two horses), báru þeir Guðmund í börum suðr til Hvítár, … bararnar hrutu ofan, Bs. i. 508 (Sturl. ii. 49 C spells barir): esp. the funeral bier, hearse, to be carried on horseback, lagði þegar kistuna í bunar barar, 655 xxii, Fms. x. 149; mæddust hestarnir undir börunum, Finnb. 322, cp. líkbörur; now also liggja á nátrjám (nátré) in like sense. The sing. in D. N. i. no. 70 is perh. a bad reading.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

mod.
modern.
f.
kvenkyn (e. feminine)
pl.
fleirtala (e. plural)
A. S.
Anglo-Saxon.
Hel.
Heliand.
Engl.
English.
Lat.
Latin.
esp.
especially.
cp.
compare.
sing.
eintala (e. singular)
no.
number.
perh.
perhaps.

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Finnb.
Finnboga saga. (D. V.)
D. N.
Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)