bergja
sagnorð
ð, [A. S. beorgan; Lat. gustare], to taste; with dat., Þórgunna vildi öngum mat b., Th. would taste no food, Eb. 262; b. ölvi, Ls. 9; þeir bergðu engu nema snjó, Fms. viii. 52, 303, Stj. 268, Andr. 70; b. Guðs holdi ok blóði, in the holy supper, 655 xviii; b. dauða, to taste death, Post. 656 C, Fb. i. 323; fá margir sjúkir menn heilsu, er b., that drink, Fms. i. 232, iii. 12, Hom. 82; b. á e-u, Stj. 39, Fas. i. 246; b. af, Sks. 106, Blas. 43; cp. bjarga, bjargast við e-t, e. g. Eb. 244, Eg. 204, Clem. 26, Fs. 174.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Lat.
- Latin.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- cp.
- compare.
- e. g.
- exempli gratia.
Tilvitnuð rit
- Th.
- Theophilus. (F. III.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Ls.
- Loka-senna. (A. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Andr.
- Andreas saga. (F. III.)
- Post.
- Postula sögur. (F. III.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Blas.
- Blasius saga. (F. III.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Clem.
- Clements saga. (F. III.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)