bjarg
nafnorð, hvorugkyn
Merkingar
n. [Ulf. bairgahei = η ορεινή; A. S. beorg; Germ. berg; lost in Engl.], rocks, precipices:
- 1.
neut. pl. björg, precipices (in a collect. sense), esp. on the sea-side, cp. flugabjörg, sjófarbjörg, hamrabjörg; precipices covered with gulls and sea fowls are called bjarg, e. g. Látrabjarg, Þórisbjörg, mostly in pl., Bs. ii. 111, Fms. 275, Orkn. 312.
- 2.
sing. rock; bjargit hafði nýliga sprungit frá einum hellismunna, Fms. i. 230; vatn ór bjargi, water out of a rock, 655 xii, Nj. 264, Fas. ii. 29.
- β.
in sing. it chiefly means an immense stone (cp. heljarbjarg), a boulder; hann hefir fært þat bjarg í hellisdyrnar, at ekki má í hellinn komast, Fms. iii. 223; einn stein svá mikinn sem bjarg væri, Gísl. 31; hve stór björg (pl.) at sá hestr dró, Edda 26; at svá ungr maðr skyldi hefja svá stórt bjarg, Grett. 93.
- β.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Germ.
- German.
- Engl.
- English.
- neut.
- hvorugkyn (e. neuter)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- collect.
- collective.
- esp.
- especially.
- cp.
- compare.
- e. g.
- exempli gratia.
- sing.
- eintala (e. singular)
Tilvitnuð rit
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)